AŞKININ EMANETÇİSİ
Uğursuz gecelerin ortasındayım..aklımda sen, kalbimde sen, yanımda başkası…’sahi ne yapıyorsun sen?’ diye sana yönelttiğim bin bir soru hala cevap bulabilmiş değil…Ve korkarım ki bundan sonra cevap bulamayacak daha çok sorum olacak sana…üşüyorum gittiğinden beri…kalbim buz kesti…gözlerimde kandan damlalar var hala…Hayır hayır sana değil yokluğuna sitemim…sende düşünüyor musun,beddualar ediyor musun bu yaralı kuşa?…aldığım hediyeler hala başucunda mı?…resmim…. resmimi attın mı çöpe?…hala sorular soruyorum sana değil mi?tamam sustum..susmalıyım artık…hiçbir şey bana seni getirmeyecek…ne sesini duyabileceğim,ne yüzünü görebileceğim ne de adımı söylemeni….ne çok özledim bunları…adımı demeni,kavgalarımızı,senin her seferinde çözümler bulmanı ve beni bir şekilde sakinleştirmeni…çok değiştim…artık eskisi gibi hırçın değilim,daha sakin yaşıyorum hayatı,on yaş büyüdüm sanki…bazen aynaya geçip bu ben miyim diye hayretle bakıyorum kendime…dalgasız bir denizi andırıyor gözlerim …ne heyecan var ne de sana dair en ufak bir umut kırıntısı…nasıl böyle olduk ki bir anda bilmiyorum…bildiğim tek şey onca geçen zamana rağmen hala kalbimde olduğun,bilmediğim tek şey benim sende artık nerede olduğum…
Ve sana gitmeyecek bir mektubu daha sonlandırıyorum…bunları hiçbir zaman okuyamayacak olsan da ben sana her gece bir mektup yazıyorum ve her zaman iyi dileklerimi yolluyorum…bir gün elini kalbine koyduğunda bunları sende hissedeceksin eminim…gecenin orta yerinde kabuslardan uyanıp göz yaşları içinde kaldığımı ve sabaha kadar sana bir şey olmasın diye dualar ettiğimi sende hissedeceksin…
Radyo da şarkımız.kalbimde Sen ve dilimde dualar…iyi bak kendine,hoşça kal…
_DMX_
Önemli Not: Bu makale ziyaretçimizin kendi kalemiyle yazdığı ve aynı zamanda lisans altında olan bir yazısıdır.. Alıntı yapıldığı taktirde yasal yollara baş vurulacaktır
