Tibetin Kaleminden

Sanki bir çöl içinde serap görür gibiyim..

Sen elini uzatıyorsun ben sana koşuyorum.

Elini tutucağım anda yok olup gidiyorsun…

Sensizliğe o kadar susamışım ki; gözlerimi her açtığımda

sadece seni görüyorum..

Gurura esir olduk.. Ayrılığa ise yenildik…

Peki kazanan kim oldu?.. Sen mi? yoksa Ben mi?

Ne sen cevap verebiliyorsun nede ben…

Farklı ortamlarda birbirimizi arıyoruz…

Belkide hiç bulamayacağız…

Bulunduğum şehirde firari olarak aranıyormuşum..

Suçum yokluğuna baş kaldırmakmış..

Ben yol olurum geleceğin yollara…

Kimsede soru sormasın bana…

Bir çöl fırtınası geliyor üzerime doğru..

Havada uçuşan kumların arasında seni görüyorum..

Serapta olsan senin geleceğine inanıyorum..

Canım nişanlım Talia’ya…

Tibet…

Herkes Alıp Başını Gidiyor

Buraları tek başına ve çaresiz kalıyor..

Kiminin yüreği yanıyor, Kimininde içi sızlıyor

İçiniz  Rahatmı..?

Bu kadar vurdum duymaz olmayın..

Dünya sizin için dönmüyor..

Gerçi, dünyanın bize faydası olmadığı gibi, Kendisinede faydası yok

Tibet..

Sonu olmayan bir yola çıkıyorum..

Arkamdam tutulmuş bir yasta olmayacak bu gece

İçim yanıyor yapılan haksızlıklara…

Belkide kader bu, Alın yazımdaki kaderim..

Elveda Güzel Sokaklarım..

Tibet

Sakın dur deme…

Gidiyorum bu şehirden

Sana bıraktım yaşadığımız her şeyi

Unutmadan gitarımıda sana bırakıyorum

Ona her dokunuşumda sen vardın.

Bu yağan yağmur senin göz yaşların değil…

İstanbul ağlıyor; onun göz yaşları bu damlalar…

İstanbul gidişime ağlıyor..

Sana hoşçakal demeden gidiyorum.. 

Tibet

Bir karanlık Oda içindeyim

Ruhumla ışık saçsam da etrafıma

Aydınlığı göremez olurum

Ya bu hayattan bıktım yada çevremden

Sevgi bile içimden kaçıp gitmiş

Yoruldum artık

Gitmek istiyorum buralardan

Kimse bulamasın beni

Gel özgürlüğüm kurtar beni bu kötü insanların elinden

Tibet