Psikolojik Destek..
Psikolojik sorunlarım olduğunu söylüyor, tanıdığım tüm insanlar.. Profesyonel bir destek almamı öğütlüyorlar..
Kahkahalarla gülüyorken, birden bağırmaya başlıyormuşum.. Çok sevdiğimi söylediğim birine, ertesi gün “beş para etmez” diyormuşum.. Soğuktan korunmak için boynuma bir atkı taktığım an, dalıp gidiyor ve sebepsiz yere ağlıyormuşum.. Ve tüm bunları yaparken, ertesi gün hepsini unutuyormuşum..
Hiç birini hatırlamıyorum söylenilenlerin.. Hiç inandırıcı gelmiyor.. Sanki ben böyle şeyler yapmazmışım gibime geliyor.. Unutmam.. Ben, asla, ne yaptığımı ve neden yaptığımı unutmam.. Dengesiz olabilirim ama unutan biri asla değilim.. Ben, beni doğuran ebenin, beni gördüğü an, gözlerindeki bakışı bile unutmamış biriyim.. Böyle şeyleri nasıl unutabilirim.. ?
……………………………………..
+ Kar yağıyor Şehr-i İstanbul’a.. Pislikler kapanıyor teker teker.. Hava soğuk, ayaz.. Rüzgâr, kulakları ve burnu kırmızılaştırıyor.. Bu soğuk havada, ağlama ihtimalim var diye, atkıyı boynuma asmadan, nasıl çıkarım sokağa..? Ki çakallar, ölüm emri çıkarmışlar bana.. Nazar boncuklu atkım ile asılma şansım varken, ağlama ihtimalim var diye, atkısız nasıl çıkarım sokağa..?
+ Kar yağdıkça, benim de pisliklerim unutulur elbet.. Nazar boncuklu, beyaz atkılı adamdan akan kanlar, karların üzerinde, kırmızı çiçek gibi durur.. O kırmızı çiçek ile ölürken bile bu <Çocuk>, âşk cümleleri uydurur..
Kalemhane
Tibetten: Kalemhane’ye bizimle yazısını paylaştığı için çok teşekkür ederim.. Sizlerde kendi kaleminizden düşenleri sitemizin konuk yazar bölümünde bizlerle paylaşabilirsiniz
